Vleertje Muis is wonder boven wonder een … vleermuis. Na een korte intro en voorstelling volgen we hem in drie korte verhaaltjes: Vleertje Muis en de weegschaal – Vleertje Muis en het op-de-kop-ontbijt – Vleertje Muis en het winterslaapfeestje.

De verhaaltjes zijn vrij eenvoudig en voor te lezen aan kleuters. De jongste kunnen de rode draad zeker volgen, de boodschap en de humor tussen de lijntjes zullen dan weer ontdekt worden door de oudere.  In het eerste verhaal speelt Vleertje met een weegschaal. Hij doet er alles aan om meer te wegen en wordt daarbij geholpen door zijn vriendjes. In het tweede verhaal vraagt Vleertje de hulp van de lezer om aan zijn muggenspread te geraken. In het laatste verhaal ontkomt Vleertje niet aan zijn winterslaap.

De taal is toegankelijk maar hier en daar toch wat ver gezocht. Soms had de tekst ook wat meer “to the point” of beknopter mogen zijn. Moeilijke woorden zoals “muggenspread” worden verduidelijkt door de context en de tekeningen.

De illustraties zijn speels. Er werd een warm kleurenpalet gebruikt. Ze ondersteunen de tekst en dat is soms wel nodig om goed te volgen. Ze zijn eerder grappig. Er zijn voldoende details om te bekijken.

De makers mixen verschillende leuke elementen door elkaar. Zo doet het lettertype van de titels me denken aan Mama kwijt (en andere boekjes) van Chris Haughton. Kleine mol die wil weten wie er op zijn kop gepoept heeft van Werner Holzwarth komt ook eventjes langs. Tussendoor leer je op een zeer laagdrempelige manier iets bij over de vleermuis. Je krijgt een recept cadeau om zelf koekjes te bakken en om het tweede verhaaltje te kunnen volgen moet je het boek o.a. in rondjes draaien. Doe daar dan nog de verhalen zelf bij en dan begrijp je wel dat je met dit boek veel kanten uit kan.