Boek
Nederlands

Vergeef mij de liefde

Een schrijver in Gent raakt tussen zijn wandelingen en mijmeringen over de liefde betrokken bij een reeks moorden op vrouwen.
Titel
Vergeef mij de liefde
Auteur
Herman Brusselmans
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2000
[296] p. : ill.
Aantekening
Pagina's genummerd : 5-101, 505-624, 877-953
ISBN
90-5333-924-8 (paperback) 9789053339244 (paperback)

Besprekingen

Twee vrouwen en een hondje

Wat zou je Brusselmans' boeken toch met plezier lezen als hij er zich niet telkens weer op toelegde ze zó te schrijven dat dat plezier je wel vergaat. Zijn nieuwe roman, Vergeef mij de liefde, is er een sprekend, een schreeuwend voorbeeld van. Schrap, wegens gezeur, ruim de helft à tweederde van de tekst, zet in wat overblijft een enkele wrakke zin op zijn poten en haal die paar toch wel èrg lelijke gallicismen eruit, en je krijgt een mooie, bij vlagen door een machtige adem bezielde, ja een tegelijk ontroerende en intellectueel stimulerende roman. Echt, ik zweer het. (Hoewel: romàn?) Terwijl nu...

Een boek als dit doet je weer twijfelen of Brusselmans het misschien niet toch in zich heeft, een boek te schrijven waar je niet omheen kunt. Alleen, hij wil niet: "Een roman schrijven, dat houdt toch niks in? (...) Gewoon woorden op papier kwakken en hoe dan ook kom je tot een of ander resultaat waarop je gerust het woord 'roman' kan laten drukken. Hier en daar wat cliffhangers, een paar…Lees verder

Het geheime meisje

,,In april komt mijn nieuwe roman Vergeef mij de liefde uit, die waarschijnlijk in juni uit de rekken genomen zal worden. Of dat daadwerkelijk gebeurt, hangt dit keer onder meer af van prinses Mathilde.'' Met die aankondiging opende Herman Brusselmans zijn voorleessessie op Saint-Amour. Ondanks zijn branie heeft Vlaanderens scheldende auteur in Vergeef mij de liefde aan milde zelfcensuur gedaan. In een interview met Humo gaf hij toe dat een paar passages over Filip en Mathilde op advies van de uitgever en een advocaat gesneuveld zijn. Prinses Mathilde heeft inderdaad niet zoveel te klagen, Jan van Rompaey al evenmin, de homo's al iets meer.

Op de eerste pagina's van het boek ontdekt de ikfiguur, de ,,beroemde schrijver'' Herman Brusselmans, een café dat hij niet kent, De Verzonken Heuvel. De cafébaas heet Julien en is een clichénicht en dus een dankbaar doelwit voor de grofgebekte schrijver. Desondanks wordt H.B. goede maatjes met Julien, die fier is dat hij de beroemde…Lees verder

Herman voor de vrienden

In de nasleep van de affaire rond het verboden boek Uitgeverij Guggenheimer werd cult en veelschrijver Herman Brusselmans overspoeld met een schier oneindige reeks scabreuze scheldbrieven en vleierige sympathiebetuigingen. De een noemde hem een pornograaf en schuinschrijver, een geestelijk invalide en een non-talent. De ander prees hem als de volbloed satiricus die werkt binnen een eeuwenoude literair-politieke traditie. Ruim een jaar na de feiten zijn hetze en heisa wat uitgedoofd. In afwachting van proces ten gronde, probeert de redactie van het NWT het vonnis-Brusselmans in perspectief te stellen en wordt op initiatief van Antwerpen Open de essaybundel De militanten van de limiet gepubliceerd waarin fenomenen als censuur en het recht op vrije meningsuiting minutieus worden bestudeerd. En de schrijver zelf? Die blijft ondanks alles gewoon schrijven en heeft net een nieuw ego-document uit.

Het in de pers omstandig becommentarieerde incident heeft de voorman van de Vlaamse letteren er niet van weerhouden nog maar eens een boek op de markt te brengen. Wie voortgaat op citaten als De verhalen die ik te vertellen heb en hoe ik ze vertel zijn ondergeschikt aan de hoeveelheid poen die ik met het boek waarin ze worden opgetekend hoop te verdienen. Ik ben een schrijver en ik heb een nieuw huis af te betalen, moet al gauw tot de conclusie komen dat de publicatie van Vergeef mij de liefde weinig van doen heeft met liefde voor de schone schrijfkunst, maar alles met winstbejag. Is het werkelijk zo droevig gesteld met de man die zich ooit de Mooie Jonge Oppergod van de Vlaamse letteren liet noemen? Of hebben we hier te maken met een reeks boutades?

Uiteraard beleef ik nog steeds plezier aan het schrijven, corrigeert Brusselmans. Maar daar heeft de lezer niks mee te maken, die kent alleen het eindresultaat en dat is het boek. Het is per definitie zo en hoeft niet eens vermel…Lees verder

Brusselmans over Brusselmans

VERGEEF MIJ DE LIEFDE ** De nieuwe Brusselmans, Vergeef mij de liefde , telt liefst 954 pagina's. Wanneer u een exemplaar koopt waarbij pagina's ontbreken, moet u het boek niet meteen terugbrengen. Zo slaat Brusselmans een ,,kutpagina of vierhonderd'' over, bij wijze van ,,grensverleggende literaire ingreep''. Die bladzijden worden niet echt gemist.

Natuurlijk kan Brusselmans het niet nalaten om naar de affaire-Guggenheimer te verwijzen. Zijn commentaar: ,,Laat met godverdomme allemaal met rust, hufters. En kom me voorál niet zeggen wat ik wel en niet mag schrijven.''

Ondanks de heisa die Uitgeverij Guggenheimer veroorzaakte, is alles bij het oude gebleven in Brusselmansland. Alleen vallen de namen van de door hem zo gehate BV's niet meer zo snel en heeft hij zijn nieuwe roman, zo vertelde hij in een interview, zelfs laten nalezen door een advocaat.

Maar geen nood: wat betreft toon, stijl en inhoud blijft alles bij hetzelfde. De Grote Volksschrijver haat nog steeds zo ongeveer alles en iedereen, behalve zijn vrouw, zijn hond en occasioneel een mooi meisje dat zijn pad kruist. Terwijl de literaire goegemeente zich in zwaarwichtige essays buigt over de zin en onzin van censuur (Zie bijvoorbeeld het laatste nummer van het NWT, met Brusselmans zowaar op de cover), blijft de successchrijver volledig zichzelf en kanker…Lees verder

Vergeef mij de liefde is spannend, geil, leuk, amusant, onderhoudend, gelaagd, diepzinnig, en hij zal mijn ontelbare lezers tot de late uurtjes wakker houden. Ik heb het 'm alweer geflikt" (achterplat). "Een roman schrijven dat houdt toch niks in? [...] Gewoon woorden op papier kwakken en hoe dan ook kom je tot een resultaat waarop je gerust het woord 'roman' kan laten drukken. Hier en daar wat cliffhangers, een paar rode draden, een vleug directe rede hier en een smak indirecte rede daar, een boel begrijpelijke zinnen met op onverwachte ogenblikken een spie onzin ertussen (om de hele shit in de ogen van een paar nitwits tot kunst te verheffen), een stilistiekje om de rotzooi een eigen gezicht te geven en Klaar is Kees". De typische bescheidenheid die de schrijver siert, ligt aan de basis van de voorgaande beweringen. Aan de reeks autobiografische fictie of fictieve autobiografie wordt een volgende deel toegevoegd en dat betekent dat het personage Herman Brusselmans de hoofdfig…Lees verder
In nog geen 20 jaar tijd publiceerde Herman Brusselmans (1957) meer dan 25 boeken (romans, verhalenbundels, kritieken, essays). Hoofdpersoon in zijn nieuwe roman is wederom de auteur zelf, althans hij draagt zijn naam. Hij wandelt wat met zijn hond door de stad, voert oeverloze gesprekken in zijn stamcafé en raakt tegen wil en dank betrokken bij een reeks moorden op vrouwen, wier ontzielde lichamen telkens naakt en zonder hoofd gevonden worden in de Leie. Brusselmans is de kampioen van de melige humor, van de politiek incorrecte opmerking, in het bijzonder over de leden van de zwakke sekse, en het gewild-stoere taalgebruik. Hij deinst niet terug voor flauwiteiten die hij het liefst zo vaak herhaalt dat je er uiteindelijk toch om moet lachen. Volgens de door hemzelf geschreven flaptekst is 'Vergeef mij de liefde' "spannend, geil, leuk, amusant, onderhoudend, gelaagd, diepzinnig, en hij zal mijn ontelbare lezers tot de late uurtjes wakker houden. Ik heb het 'm alweer geflikt." Zo is het…Lees verder

Over Herman Brusselmans

Herman Frans Martha Brusselmans (Hamme, 9 oktober 1957) is een Belgisch schrijver, dichter en columnist.

Biografie

Brusselmans werd geboren in Hamme, Oost-Vlaanderen. Eind jaren zeventig was hij een verdienstelijk voetballer. Hij speelde linksbuiten bij SK Berlare, Vigor Hamme en de UEFA-junioren (min 18-jarigen) van Sporting Lokeren. Bij deze laatste speelde hij onder trainer Leon Nollet samen met latere profvoetballers Raymond Mommens, Alex Querter en Marc Verbruggen. In 1976 ging Brusselmans Germanistiek studeren aan de Universiteit van Gent. In 1978 koos hij voluit voor literatuur maar is blijven voetballen bij o.m. De Woody's, een minivoetbalclub die hij noemde naar zijn overleden hond Woody. In 1980 studeerde hij af en ging aan de slag in een Brusselse bibliotheek van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening.

Schrijverschap

In 1982 debuteerde Brusselmans met de verhale…Lees verder op Wikipedia