Boek
Nederlands

Het spook van Toetegaai

+1
Het spook van Toetegaai
×
Het spook van Toetegaai Het spook van Toetegaai

Het spook van Toetegaai

Terwijl zijn vrouw een week weg is, probeert een schrijver de tijd door te komen met schrijven over een onopgeloste misdaad.
Titel
Het spook van Toetegaai
Auteur
Herman Brusselmans
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Prometheus, 2005
335 p.
ISBN
90-446-0672-7

Besprekingen

Herman Brusselmans (47)

Verguisd sinds? Sinds hij aan de slag ging in de letteren. En de kern van literatuur definieerde als rock-'n-roll: vuilbekkend, agressief, tegen schenen schoppend. Brusselmans' personages houden onveranderlijk lange tirades tegen de burgerij, de literatuur, tegen vrouwen en homoseksuelen. Grof, smakeloos, melig, vonden alle Miss Belgiës en nogal wat andere Bekende Vlamingen die hij aanpakte in zijn scheldproza.

Toen hij de Antwerpse modeontwerpster Ann Demeulemeester in zijn Uitgeverij Guggenheimer beschreef als een 'dwergpoliep met puitenogen en haar van op haar pruim tot op haar rug', die 'standrechtelijk gefusilleerd moest worden', was dat voor Demeulemeester een brug te ver. Er volgde een proces. En beroep van Brusselmans, maar de rechter verbood de roman wegens beledigend.

Aanbeden? Zijn vaste fans - voor een groot stuk in de categorie puberintelligentsia - dwepen met hem. En vinden hem ongelooflijk grappig, meesterlijk gewoon.

En nu? In Het spook van Toetegaai zwer…Lees verder

Spook zonder tedere melancholie

In Het spook van Toetegaaiis zowaar een plot te ontwaren. Op een avond gaat Herman na het zoveelste cafébezoek mee met een meisje, een archeologe. Plots belt een man aan met een mes in zijn rug. Hij kan nog een naam mompelen en stort dan in. Blijkt dat de man is neergestoken door een rivaal na een ruzie over een vrouw. Herman voelt zich zowaar even detective en gaat op zoek naar de vrouw.

Maar Het spook van Toetegaai is natuurlijk meer dan een rechtlijnige detective. Herman Brusselmans is zijn oude vertrouwde zelf. Dus krijgt de lezer weer ellenlange behoorlijk absurdistische gesprekken tussen de verteller en diverse personages die even plots in het verhaal opduiken dan als ze verdwijnen.

Die gesprekken worden onderbroken door de typische mijmeringen van de verteller die zijn licht laat schijnen over de dingen die hij allemaal meemaakt, de mensen die hij ontmoet, de zaken die hij hoort en ziet in de media. Zelfs de moord op Theo van Gogh en de tsoenami in Zuid-Oost-Az…Lees verder

Herman Brusselmans : Het spook van Toetegaai

In Het spook van Toetegaai voert de Oude Oppergod van de Vlaamse Letteren zichzelf nog maar eens op als personage en laat er geen twijfel over bestaan dat hij fictie bedrijft: geregeld wipt hij uit zijn alter ego, en merkt op dat zijn Taniaatje helemaal niet (zoals hij de hele tijd verzucht) in Parijs verblijft, maar achter hem op de sofa zit, en dat hijzelf niet in café zus-of-zo zit, maar op de computer een boek schrijft. Het enige wat de twee fictieniveaus gemeen hebben, is dat Woody, Brusselmans' hond, dood is.

Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt andermans rouw om een overleden huisdier te bespotten. Maar het verdriet om Woody is een hete aardappel waar Brusselmans omheen blíjft lopen. Ondertussen rijgt hij de doodsaaie cafébezoeken aan elkaar. De gesprekken die Brusselmans voert met cafékennissen kun je niet eens melig noemen: het zijn inhouds- en futloze woordreeksen.

Er ontstaat een soort intrige als vlak bij onze held iemand wordt neergestoken, maar het bl…Lees verder

Liefde, woede en banaliteit

(tijd) - 'Tieten en een kut raak je nooit beu. Geen twee tieten of twee kutten zijn ooit gelijk.' Wie het daarmee eens is, zal 'Het spook van Toetegaai' graag lezen. In zijn nieuwe roman doet Herman Brusselmans alweer wat hij het liefste doet van al: leuteren. Over tieten en kutten, jazeker, maar ook over nog minstens drie andere van zijn fascinaties. Moet prinses Mathilde wel eens kakken? Wie wordt kampioen, Anderlecht of Brugge? En vooral: valt er ergens een griet te versieren voor een potje penetratieloze seks?

In het echte leven mag Tania De Metsenaere zichzelf mevrouw Brusselmans noemen. In 'Het spook van Toetegaai' moet het personage met haar naam daar nog eventjes op wachten. Wanneer ze voor een weekje helemaal alleen naar Parijs vertrekt, blijft haar schrijvende aanbidder verweesd achter. Niets heeft nog zin voor Herman Brusselmans, vooral niet omdat de hond Woody enige tijd geleden de ziel heeft gegeven en de auteur dus helemaal op zichzelf is aangewezen. Het leven kan ontz…Lees verder

Het spook van Toetegaai

De stem der rede
Brusselmans' pen blijft een van de meest bevrijdende uit de Nederlandstalige literatuur.
In Het spook van Toetegaai doet Brusselmans de meest vreemde zaken. Hij drinkt veel whisky's en rijdt in een Lada Samara. De kans om zijn leuter tegen de flamoes van een ferme brunette te drukken doet zich opnieuw regelmatig voor, maar gaat naar goeie gewoonte niet over in de daad. Het lijkt er zelfs op dat Brusselmans deze keer nog duidelijker voor zuivere fictie heeft gekozen, of zien we dat verkeerd? 'Wat werkelijk is en wat verzonnen, tussen die twee moet ik het onderscheid behouden, maar tegelijkertijd moet ik ze vermengen tot een brei die te verteren valt.' In elk geval heeft Brusselmans altijd al een goede neus gehad voor wat op een bepaald moment bon ton was, om daar vervolgens op in te hakken. Zowel thematisch als stilistisch blijven zijn romans tot nader order de meest bevrijdende van de moderne Vlaamse literatuur (Gerrit Komrij vervult die rol aan Nederlandse zijde, zij het vanuit zijn villa in Sintra, Portugal). En hoewel het palet van B…Lees verder
Meer dan veertig romans publiceerde Brusselmans ondertussen. Het zijn bijna plotloze

verhalen met een hoofdpersoon die vaak sterk op de schrijver zelf lijkt. De antiheld in dit verhaal heet dan ook niet toevallig Herman Brusselmans. De afwezigheid van zijn vrouw en het overlijden van hun hondje woody vormen de rode draad in het verhaal. Op zoek naar troost en vergetelheid in de vorm van een goed gesprek, een stevig glas whisky of een avondje "niet-penetratieve sex" met een vrouwelijke caféganger fladdert Brusselmans als een barvlieg van kroeg naar kroeg en komt daarbij steeds in lullige conversaties terecht. En als hij dan eindelijk bij een meisje thuis belandt, belt er toch wel een man met een mes in de rug aan. Vastbesloten deze moordpoging op te lossen gaat Herman op onderzoek, een speurtocht waarvan het verloop even banaal is als de ontknoping.

Qua stijl en inhoud verschilt dit boek weinig met verhalen die Brusselmans pakweg twintig jaar geleden schreef. Hij kiest vo…Lees verder
Het nieuwe boek van de Vlaamse veelschrijver (1957) biedt weer veel van hetzelfde hoewel de herkenbaarheid daarvan ook weer zijn kracht is. Dit keer beschrijft hij hoe hij een week zonder zijn vrouw overleeft terwijl hun geliefde hondje Woody net is overleden. Hij bezoekt elke dag verschillende cafés en vanuit de mensen die hij daar ontmoet, ontspint zich een verhaal over een misdaad, die de schrijver uiteindelijk oplost. Het schrijfproces schemert constant door het verhaal heen, waardoor fictie en werkelijkheid op een aangename manier vermengd worden. De stijl, het overheersende thema van de angst voor de dood en de droge humor - soms erg flauw, soms erg grappig - doen weer sterk aan Reve denken. Terugkerende motieven als het stoppen met roken, een kakkende Prinses Mathilde en de gedachten aan seks bieden een rode draad tussen het geouwehoer. Voor fans van Brusselmans precies waar zij op wachten, voor anderen een herhalingsoefening, maar voor mensen die af en toe een boek van de schr…Lees verder

Over Herman Brusselmans

Herman Frans Martha Brusselmans (Hamme, 9 oktober 1957) is een Belgisch schrijver, dichter en columnist.

Biografie

Brusselmans werd geboren in Hamme, Oost-Vlaanderen. Eind jaren zeventig was hij een verdienstelijk voetballer. Hij speelde linksbuiten bij SK Berlare, Vigor Hamme en de UEFA-junioren (min 18-jarigen) van Sporting Lokeren. Bij deze laatste speelde hij onder trainer Leon Nollet samen met latere profvoetballers Raymond Mommens, Alex Querter en Marc Verbruggen. In 1976 ging Brusselmans Germanistiek studeren aan de Universiteit van Gent. In 1978 koos hij voluit voor literatuur maar is blijven voetballen bij o.m. De Woody's, een minivoetbalclub die hij noemde naar zijn overleden hond Woody. In 1980 studeerde hij af en ging aan de slag in een Brusselse bibliotheek van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening.

Schrijverschap

In 1982 debuteerde Brusselmans met de verhale…Lees verder op Wikipedia