Aan paranoia en complotdenkers geen gebrek in het verzamelde werk van Frederick Forsyth. De op 9 juni 2025 overleden Britse misdaadauteur maakte in 1971 allereerst furore met zijn politieke thriller De dag van de jakhals. Daarin krijgt een huurmoordenaar van het extreemrechtse oud-strijderslegioen OAS de opdracht om een aanslag op president Charles de Gaulle te plegen, ze willen Algerije niet kwijt als kolonie.

Het verhaal speelt zich af in 1962, en iedere lezer wist: nou, die aanslag is dus mislukt, want De Gaulle bleef tot 1969 gewoon president. Toch wist Forsyth van zijn speculatieve fictie een hit te maken. Van het boek kwam in 1973 een geslaagde film, met Edward Fox als de huurmoordenaar.

Forsyths naam was gevestigd, en de oud-journalist ging nog even door met zijn conspiraties. In Geheim dossier: Odessa liet hij in 1972 een groep verstokte nazi's in Duitsland een greep naar de macht doen; het acroniem staat voor de Organisation der ehemaligen SS-Angehörigen (Odessa). Slechts door toedoen van de journalist Peter Miller kon het netwerk worden opgerold.

Althans, zo vertelde Peter Miller het altijd aan zijn 28-jarige kleinzoon Georg Miller, eveneens journalist. De verbazing bij Georg is groot als in de zojuist verschenen sequel De wraak van Odessa het veelkoppige monster springlevend blijkt.

Zelfs in het Witte Huis hebben ze een mol, en in Duitsland orkestreren ze aanslagen door jonge naïeve islamisten via het darkweb aan te sporen om ellende te veroorzaken op kerstmarkten en in het stadion van VfB Stuttgart, met tientallen doden als gevolg. Daar kan 'Odessa' de moslims dan mooi de schuld van geven.

En dus gaat Georg Miller op onderzoek uit, met gevaar voor eigen leven.

Toegegeven: het is allemaal wel erg van dik hout, ja. Dit waren de thrillers die je vader las - plotgericht, laat de psychologie maar zitten. Een tikkeltje oldskool, en dat kan goed kloppen, want de 86-jarige Forsyth kwam in zijn laatste levensjaar met dit vervolg op de proppen. Een sequel had hij nooit eerder geschreven, maar nu leek het hem - met de opkomst van de AfD in Duitsland - wel gepast.

Dat weten we, omdat coauteur Tony Kent daar op zijn site volkomen open over is. Hij vertelt hoe de door hem zeer bewonderde Forsyth hem in de zomer van 2024 belde: 'Ik heb een plan. Kun je langskomen?'

Op een velletje of vier had Forsyth de synopsis voor De wraak van Odessa opgesteld, zou Tony die verder kunnen uitwerken?

Dat is het boek dat nu in de winkel ligt; op de cover staat Kent vermeld als coauteur. Binnen de thrillerwereld is dat al heel wat. Dikwijls gaan de erven met de merknaam aan de haal en laten ze ghostwriters de reeksen tot ver na de dood van de betreurde auteur voortzetten. Vooralsnog wekt Kent (gelukkig) niet de indruk dat hij dat zijn oude leermeester ook zou willen aandoen.

Een politieke thriller over een journalist die het verband tussen verschillende aanslagen onderzoekt, en daardoor zelf onder vuur komt te liggen. In de zomer van 2025 worden een Amerikaanse senator, supporters bij een voetbalwedstrijd in Berlijn en een oude man in een Duits ziekenhuis het slachtoffer van gewelddadige aanvallen. Journalist Georg Miller ontdekt verbanden tussen deze gebeurtenissen en wordt vervolgens zelf het doelwit van huurmoordenaars. Millers onderzoek onthult dat de aanvallen het werk zijn van de nazi-groepering Odessa, die het westerse politieke systeem wil ontwrichten. Terwijl hun campagne in een stroomversnelling komt, moet Georg een volgende aanslag zien te voorkomen. In vlotte en meeslepende stijl geschreven. Het boek bevat scènes met expliciet geweld. Frederick Forsyth (1937-2025) was een Britse auteur en voormalig luchtmachtpiloot en journalist. Hij won meerdere literaire prijzen, waaronder de Cartier Diamond Dagger. Tony Kent is Britse auteur. Hij voltooide ‘De wraak van Odessa’ na Forsyths overlijden. Eerder schreef hij ‘Het schaduwnetwerk’.